Een citaat van Andy Warhol:

“Ze zeggen altijd dat tijd dingen verandert, maar eigenlijk moet je ze zelf veranderen.”

Tijd op zichzelf doet niets. Het kan dienen als een mechanisme om vooruitgang in bepaalde processen mogelijk te maken. Als mensheid hebben we geleerd om tijd te zien als een hulpmiddel — bijvoorbeeld om momenten vast te leggen.

Grofweg zijn er drie sleutelmomenten: het verleden, het heden en de toekomst.

Het Verleden

Het verleden is een berg van afgeronde gebeurtenissen. We kunnen die gebeurtenissen niet meer veranderen of opnieuw beleven. Tussen de vele onbruikbare fragmenten in die berg zitten ook waardevolle ervaringen. Sommige zaken herkennen we als fouten of inefficiënties — en daaruit hebben we geleerd hoe we vergelijkbare situaties in de toekomst beter kunnen aanpakken.

De Toekomst

De toekomst bestaat in onze verbeelding — het zijn de dingen die misschien gaan gebeuren, die we verwachten of waarop we hopen.

Wat de toekomst bijzonder maakt, is dat we haar — in tegenstelling tot het verleden — wél kunnen beïnvloeden. Maar hoe?

NU!

Nu is het juiste moment. Het heden is het moment om bij stil te staan. De toekomst begint in het nu — gevormd door verlangens, verwachtingen, voorspellingen én het juiste handelen, geïnformeerd door ervaringen uit het verleden.

De resultaten van onze acties worden toegevoegd aan de berg van het verleden. Misschien blijken je handelingen betekenisvol, misschien verdwijnen ze snel uit het collectieve geheugen. Maar één ding is zeker: we blijven vooruitblikken.

Vooruitzien: De Sleutel tot de Toekomst

Vooruitzien is dé sleutel om de toekomst vorm te geven. We moeten leren vooruitzien — en elkaar daarin ondersteunen. Door bewuster te anticiperen, zijn we beter voorbereid op het volgende “nu” .

Innovatie vindt niet morgen plaats — Innovatie gebeurt NU!

Maarten Meijer — working from an Evolutionary Perspective.
A conceptual thinker who helps make sense of what is already unfolding, working at the intersection of systems, education, and technology.
I explore and articulate possible directions without fixing outcomes too early.
I shape space for reflection, orientation, and choice — so what wants to remain can develop further.

In daily life, I work as Program Manager EdTech Ecosystem at NOLAI (the National Education Lab for AI).